Krystyna

Pięćdziesiąt lat temu powiedziałaś tak i dotrzymałaś słowa we wszystkim, co się potem wydarzyło. Razem wyhodowałaś ogród, wychowałaś rodzinę i przez tyle niedziel napełniałaś dom zapachem rosołu, przy którym zbierało się coraz więcej naszych. Dziś wokół nas jest pięcioro wnuków, a ja wciąż nie wyobrażam sobie lepszego widoku niż Ty przy tym stole. Niech kolejne lata będą równie pełne, Krystyno, bo zasługujesz na każdą chwilę, która sprawia Ci radość.